บทที่ 495

เคเล็บตื่นขึ้นมาพร้อมความตระหนักรู้ที่ชัดเจนจนปฏิเสธไม่ได้ ว่าเขาได้ตัดสินใจผิดพลาดไป

หลายอย่างเสียด้วย

ต้นขาระบมไปหมด หลังส่วนล่างก็ประท้วงทุกครั้งที่เขาขยับตัวแม้เพียงนิด และน้ำหนักของร่างที่อยู่ใต้เขา—หนักแน่นและสบายจนน่าหงุดหงิด—ยังคงอยู่ตรงนั้นไม่ไปไหน

เขาครางในลำคอแล้วทิ้งหน้าผากลงบนไหล่ของเอล...